bugün
- kürtler eşcinseller solcular ve afyonlular5
- sözlüğün en sevilen yazarı29
- kadınlar yüzünden sözlüğün bu halde olması10
- 2027 sözlük kuralları5
- yazın bitiyor olması4
- sorgulayan aklı insana kim verdi19
- apo idam edilmeli12
- 27 ağustos 2026 şampiyonlar ligi kura çekimi22
- ateistlerin yaşama amacı24
- teröriste sövmek artık yasak23
- hemcinsinde çekici bulduğun detaylar3
- sözlükle ilgili endişeler6
- 26 ağustos 2026 olympique lyon fenerbahçe maçı48
- bu saate uyumayan yazarların amacı2
- kıskanılan nickler4
- zall'ın en başından beri yapay zeka olması3
- cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminde revizyon11
- trafikte sinirlenip bağırmak3
- yeter ulan artık19
- velvet17
- sözlüğe küsmek15
- din tartışmanın gereksiz olması3
- 27 ağustos 2026 ferencvaros trabzonspor maçı6
- gta 65
- öfke6
- fenerbahçe vs galatasaray19
- sosyalizm'in en büyük handikapı3
- fenerin sanki bizi biraz fazla rezil etmesi19
- an itibariyle sözlükte cinlerin dolaşması3
- savunduğu her fikrin doğru olduğuna inanan insan4
- kadınlar yüzünden dünyanın bu halde olması3
- sözlük'ün erkek tipsizleri ve çirkinleri8
- bir kızın kucağınıza oturması6
- saraca'nın şeklinin ve tipinin değişmesi7
- gayler5
- apoya küfür edince sinirlenen akpliler ve mhpliler11
- sözlüğün siyasallaşması4
- sarapci koala54
- fenerbahçe25
- tarihin en kötü lyonu14
- trabzonspor10
- ne ister diye düşünüp kadına yaranmaya çalışmak2
- kafayı kurtarmak3
- karşı cinste çekici gelen şeyler2
- yaşadığı hayatı başkasının gözüne sokan insanlar2
- fenerbahçe lyon maçında atıp tutan yazarlar16
- ingilizler3
- geceye bir şiir bırak6
- hoşlanılan kızın kucağına oturmak4
- katatespizartmasi5
insanın yaşayıp geçirmiş olduğu eski günleridir. o günlerin içindeyken kıymetini bilmez insanoğlu. daha ilkokula giderken sadece bir çikolatayla mutlu olabiliyorken, bisiklet sürmekten zevk alabiliyorken, akşam vakti evde olma zorunluluğu kötü gelirdi o çocuğa ve hiç sevmezdi o günleri. biraz büyüdükten sonra, mahallesinden uzak yerlerde top oynamasına, yeni arkadaşlar edinmesine rağmen bu seferde annesinin onu hep merak etmesi zoruna gider ve o günlerin de geçmesini dilerdi hep.
lise'ye geldiğinde artık büyümüştür, biraz daha özgürdür fakat bu seferde ilk defa karşılaştığı sorumluluk alma duygusu ona ağır gelmektedir. bilgisayar başında arkadaşları ile counter oynamak, ya da sinemaya gitmek dururken bu seferde girmesi gereken önemli bir sınavla *karşı karşıya olduğundan, bu dönemide atlatmak ister ve yine o günlerin değerini anlayamaz o genç*. ha bir de tabi ondan bundan gizli gizli sigara içmekte koyar o gence. keşke biraz daha büyüsemde sigarama kimse karşmasa der.
o günleri de atlatmıştır o genç. artık üniversiteli olmuştur. sanki her şey güllük gülistanlık olacaktır artık onun için. artık sigarasınada karışan yoktur, gittiği, gezdiği yerlere de... ama o günlerinde hiç sandığı gibi olmadığını, lisede almak zorunda olduğu sorumluluğun kat ve kat daha fazlasını almak zorunda olduğunun bilincine, daha üniversitenin ilk günlerinde varır. yine şikayet, yine huzursuzluk. işte bu en son ki hayal kırıklığından sonra farkeder ki, keşke o hep şikayet ettiği, mız mızlandığı geçmiş günlere dönebilse. yine tek derdi çikolata yemek olsa ya da lisedeyken hep sorun ettiği dersler olsa, ama yeterki o arkadaşları ile yine o günleri geçirebilse. artık ne o hızlı hızlı ve gizliden içtiği sigaranın o tadını alabilir, ne saçma sapan bir espiriye saatlerce güldüğü andaki mutluluğu yaşayabilirdi o genç.
kıymetini yaşarken anlayamadığımız fakat yaşanmışlık bittikten sonra hep özlemle baktığımız o günleri hatırlamak çok acı verir insana. çoğu kez karıştırır insan, acaba o günler geçmiş günler mi yoksa hiç yaşanmamış günler mi diye.
lise'ye geldiğinde artık büyümüştür, biraz daha özgürdür fakat bu seferde ilk defa karşılaştığı sorumluluk alma duygusu ona ağır gelmektedir. bilgisayar başında arkadaşları ile counter oynamak, ya da sinemaya gitmek dururken bu seferde girmesi gereken önemli bir sınavla *karşı karşıya olduğundan, bu dönemide atlatmak ister ve yine o günlerin değerini anlayamaz o genç*. ha bir de tabi ondan bundan gizli gizli sigara içmekte koyar o gence. keşke biraz daha büyüsemde sigarama kimse karşmasa der.
o günleri de atlatmıştır o genç. artık üniversiteli olmuştur. sanki her şey güllük gülistanlık olacaktır artık onun için. artık sigarasınada karışan yoktur, gittiği, gezdiği yerlere de... ama o günlerinde hiç sandığı gibi olmadığını, lisede almak zorunda olduğu sorumluluğun kat ve kat daha fazlasını almak zorunda olduğunun bilincine, daha üniversitenin ilk günlerinde varır. yine şikayet, yine huzursuzluk. işte bu en son ki hayal kırıklığından sonra farkeder ki, keşke o hep şikayet ettiği, mız mızlandığı geçmiş günlere dönebilse. yine tek derdi çikolata yemek olsa ya da lisedeyken hep sorun ettiği dersler olsa, ama yeterki o arkadaşları ile yine o günleri geçirebilse. artık ne o hızlı hızlı ve gizliden içtiği sigaranın o tadını alabilir, ne saçma sapan bir espiriye saatlerce güldüğü andaki mutluluğu yaşayabilirdi o genç.
kıymetini yaşarken anlayamadığımız fakat yaşanmışlık bittikten sonra hep özlemle baktığımız o günleri hatırlamak çok acı verir insana. çoğu kez karıştırır insan, acaba o günler geçmiş günler mi yoksa hiç yaşanmamış günler mi diye.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar