dum spiro spero

latince, nefes aldığım müddetce, umut edeceğim.

Nefes aldığım sürece umuyorum.

marcus tullius cicero tarafından söylenmiş latince bir sözdür.

karşıma öylesine bir anda çıktığından beri hayatımı etrafında şekillendirdiğim, her daim güç kaynağım; benim cümlem.

tılsım mıdır, uğur mudur? bilmiyorum. ama ne zaman karamsarlığa düşsem gözümün önünde, beynimin içinde, kalbimin derinliklerinde bir yerlerde şimşek misal çakan umut verici. "vazgeçme" diyen. dedim ya işte; benim cümlem.

tıpkı, "beni oldurmeyen aci guclendirir..." gibi, bir insanın hayatını etkileyebilecek cümle.

nefes aldığı müddetçe birdamlaumut arayan birini karşılaştıkları anda etkisi altına almıştır.

umudun son nefesle bitmesidir, eğer umut pandoranın kutusunda son kalansa ve acıyı arttırırsa, son ana kadar acı çekecegiz demektir.

(bkz: argo atasözleri ve deyimler/#15488128)

Biraz üzerine düşünüldüğünde Nefes alıp ümit etmek ten geriye yalnızca nefes almak kaldığını görerek bizleri üzen cümledir .