adile sultan

Osmanlı hanım sultan ve şairlerinden. Babası sultan II. mahmud'dur. Somanlı hanedanında divan sahibi olan tek hanım şairdir.

Aşkta kanun imiş âşıklara cevr eylemek
Âşık oldur kim cefâ-yı yâre sabretmek gerek

Aşk nâz ü şîve evvel gösterir âşıklara
Âşık ol demde ona cânı fedâ etmek gerek

Âşıkın ancak murâdı dostunun maksûdudur
Çekse de bin derd ü mihnet hep sebât etmek gerek

Arzû-yı dü-cihândan geçmedir aşka nişân
Terk-i cân edip reh-i cânâna azm etmek gerek

Âftâb-âsâ bilip her zerresin nûr-ı safâ
Her belâ dosttan gelir kim merhabâ etmek gerek

Havf-ı a'dâ eylemez olan müsellah aşk ile
Yanmadan Hakka erilmez pertev-i tevhîd gerek

Nefsle cehd et tecellî eylesin aşk-ı Hudâ
Beyt-i kalbi Âdile ma'mûr ü pâk etmek gerek

1825-1898 yılları arasında yaşamış olan 19. yy'ın en önemli kadın şairlerinden biridir.

Âdile Sultan 1826 yılında, istanbul'da, Sultan 2. Mahmut ile eşlerinden Zernigar Sultan'ın kızı olarak doğdu. Babası Sultan 2. Mahmut sanatçı kişiliği ile öne çıkmış, özellikle hat ve musiki ile yakından ilgilenmiş bir padişahtı. Âdile Sultan sarayda çok iyi bir eğitim görmüş, daha sonra da Kaptan-ı Derya Mehmet Ali Paşa ile evlenmiştir. Mehmet Ali Paşa daha sonra sadrazam olacak, ama çiftin mutlu evliliği ciddi kayıplarla yüzleşecektir. Öncelikle üç çocuklarını kaybederler, daha sonra Mehmet Ali Paşa ölür, son olarak da genç kızı Hayriye Hanım Sultan vefat eder. Ölümlerle sarsılan Adile Sultan yoğun bir kedere gömülür, Nakşibendi tarikatına girer. 1898'de vefat eder. Türbesi istanbul Eyüp'te, Bostan iskelesi yakınındadır.

http://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%82dile_Sultan

Kardeşi Sultan Abdülaziz han için aşağıdaki şiiri yazan Sultan

Nasıl yanmam kime oldu olanlar şâh-ı devrâna

Bilinmez oldu hâli kıydılar ol zıll-ı Yezdân’a

O gitdi mülk-i ukbâya firâkı geçdî tâ câna

Saraya velvele saldı cihanı koydu efgâna

Cihan mâtem tutup kan ağlasın Abdülaziz Hân’a

Meded Allah mübarek cismi ki boyandı al kana

**

Hilâfet mesnedinde olmuş iken bir muazzam Şah

Dayanıp Hakk’a din ü milleti eyler idi âgah

Hulûs ile öpenler pâyini yüz döndürüp nâgâh

Meded-kâr olmadı hiç kimseler ahvâline eyvâh

Cihan mâtem tutup kan ağlasın Abdülaziz Hân’a

Meded Allah mübarek cismi ki boyandı al kana

**

Buna kim yanmaz, etdi terk-i cân nâmus u gayretle

Bilinmezdi yazıklar ola kadri hakk u nisfetle

Âmân bulmadı, zâlim elinde kaldı hayretle

Fedâ etdi âlemi nihâyet kasd ü irâdetle

Cihan mâtem tutup kan ağlasın Abdülaziz Hân’a

Meded Allah mübarek cismi ki boyandı al kana

**

Duyup bu hâl-i cân-sûzı dedim yâ Rab muîn ol sen

Refîki hûr-i ‘ayn olsun dahi cennet ona mesken

Edip hem nûr-ı Fahr-ı ‘âlem ile kabrini rûşen

Firâkı kaldı canlarda cihânı etdi pür-şîven

Cihan mâtem tutup kan ağlasın Abdülaziz Hân’a

Meded Allah mübarek cismi ki boyandı al kana

**

Şecî’ vü hem halîm ü pâk-niyet şâh idi hayfâ

Muvaffak olmadı bir yâr u sâdık bendeye zirâ

Figân ü âh geçmez mi sanırsın bî-vefâ dünyâ

Yerini âhı buldu Hak adâlet eyledi amma

Cihan mâtem tutup kan ağlasın Abdülaziz Hân’a

Meded Allah mübarek cismi ki boyandı al kana

**

Nasıl hemşiresi bu ‘Âdile yanmaz o Hâkân’a

Ki kıydı bunca zâlimler karındaşı cihân-bâna

Rızâ vermezdi ‘adl ü şefkati zulm-i müşirâna

Bütün nâr-ı firâkı şaldı kalb-i ehl-i imâna

Cihan mâtem tutup kan ağlasın Abdülaziz Hân’a

Meded Allah mübarek cismi ki boyandı al kana

http://www.kelambaz.com/adile-sultanin-goz-yaslari/