Su anda 21 yasindayim ve 6 yasimdan beri bu hastalikla bas etmeye calisiyorum. Gitmedigim psikolog kalmadi.
Kucukken-tabi o zamanlar buna anlam veremiyorduk-ses yapan arkadaslarimi dovuyordum.
Sonra biraz buyudum ve rahatsiz edici bu sesleri her duydugumda dolabimin kapagini yumruklayarak kirmaya basladim.
Yaklasik 4 senedirse cozumu aglamakta buluyorum.
Sosyal yasam artik benim icin yasanilmaz olmaya basladi. 3 senedir sinemaya gidemiyorum cunku insanlar misir yiyor. 14 yasindan beri babamla ayni masada yemek yiyemiyorum cunku agzini sapirdatiyor. Asla bir insanla ayni odada bile uyuyamiyorum. Ve daha buna benzer suruyle lanet.
Ve bunun bi hastalik oldugunu su an ogrendim. Uzucu. Bugune kadar obsesif oldugumu dusunuyorduk.
Bir an once care bulunmazsa pek az insanin yasadigi dagin basinda bi kasabaya yerlesmek gibi bir planim var.