ikinci el kitaplarda denk gelinen notlar

insan, en rahat olarak ikinci el kitapları sokar hayatına. ikinci el bir insanı hayatına sokmanın zorlukları, ikinci el bir araba, ikinci el cep telefonu. şöyle bütün ikinci ellerimizi düşününce; şahsen ben kendi adıma hayatımın ikinci elleri arasında bir tek kitaplar konusunda hayıflanmam. çünkü öyle bir şey ki kitap, ne kelimesi çalınabiliyor ne virgülü eksiliyor, ne de ünlemi ters çevrilebiliyor. hatta ikinci el kitaplar kimi zaman insanı mutlu ediyor. bir kelimenin altına atılmış bir çizgi, bir cümlernin sonuna atılmış ünlem veyahut sayfanın solunda taaa aşağıya kadar indirilmiş bir çizgi...

hangimiz günün birinde bir duvara kendi ismini yazmadı, bir ağaca, harcı taze bir betona. nice ağaçların gövdesini yaralamışımdır. sahi insan neden böyle bir şey yapma gereği duyar? sevdiği şeylerin adını neden bir yerlere acı çektirerek kazır. ki, şair de demiş ya "senin adını kol saatimin kayışına tırnağımla kazıdım". bu notlar, ben de hep hüznü çağrıştırır, nerde bunları görsem başka insanların hatıralarına ortak olur gibi hissediyorum kendimi ve mutlaka bir hüzün peyda oluyor içimde bir yerlerde.

özellikle, ikinci el kitapları daha bir heyecanla okuyorum. çünkü insan, kendisinden önce bu satırları okumuş birinin neler hissettiğini acayip merak ediyor. örneğin dün gece okuduğum kitapta bir sayfada benden önceki okuyucunun "dimağ" deyip, karşısına "akıl" yazdığını gördüm. kitap hayli eski. belli ki kitabı okuyan kişi henüz "dimağ"ın anlamını bilmiyormuş. tebi bu okuyucu hakkında çok az da olsa fikir yürütmemi sağladı. yaşının ufak olduğunu düşündüm, ama kıskandım bir yandan da benim otuza gelipte okduğum kitabı o belki çok çok ufak bir yaşta okudu. tabi tamamen yanlıyor da olabilirim. ama neticede bir düşünceye kapılıyor insan... bu notlar insan kimi zaman güldürür, kimi zaman hüzünlendirir kimi zaman da bilgilendirir. o yüzden oldum olası ikinci el kitaplara bayılırım...