mustafa kemal atatürk ü sevmemek

insanlarda "benim atatürküm" anlayışı değiştikçe değişen olgu. zamanında böyle bir karikatür vardı penguende. birisi asker atatürk fotoğrafı taşıyor, birisi atatürk dua ederken, birisi de smokinli atatürk fotoğrafı. herkesin içinde bir yerlerde sevgi, yoksa bile saygı zaten var. fakat yıllar yılı atatürkçülüğü, kendi partileri ve kendi empoze etmeye çalıştıkları görüş çerçevesinde kısıtlayan, dar kalıplara sokan, hatta kendi hatalarını, yanlışlarını görmeyip "atatürk olsa böyle yapardı" diye rahmetlinin kemiklerini sızlatan bir güruh, halkı atatürk'ten soğutmak için, bilinçsizce olduğunu umuyorum, ellerinden geleni yapmaktadır. "sevmiyorlar" sözünün sorusu sorulmalı. "niçin?" acaba türkiye'de, 1938 sonrası yıllarda, atatürk'ün asla kabul etmeyeceği ne kadar çok şey bu halka reva görüldü? ikisi başarılı, sayısız darbe girişimine alkış tutup da atatürk ismini üstlerine bir kalkan gibi çekmeye çalışanlar atatürk için oluşan hissiyatın ne kadarından sorumlu? bu siyasi oluşumlardan kaçı hem sistemi köklü halde değiştirirken, hem de elmalılı tefsirini kendi birikimlerinden yaptırabilecek kadar bu halkı her yönüyle tahlil edip her alanda doğrularla mutlak başarıyı kazanmasına öncü olabilir? kimse kusura bakmasın, eğer bu şakşakçı zihniyet atatürk'ü böyle tahrip etmeye devam ederse ülkede ne sular durulacak, ne de bu bulanıklığın önüne geçilebilinecek.