bu yazıyı doğmayacak çocuğuma yazdım

hayat bu... olmayacak zamanlarda olmayacak roller biçen. hiçbir zaman yapmam dediklerini yaptıran, usul usul itiraz bile edemeden. çekip çıkarmak feraha kavuşturmak gerek tüm benliği, korumak gerek kendini. bu zamana kadar elimden geldiğince başardım bunu. zor oldu çetin geçti kimi zamanlar.

evladım, çocuğum... senin de bu çetin yollarda zor şartlarda büyümeni istemediğim için, seni koruyabileceğime net manada söz veremediğim için, sana istediğin bir yaşamı sunabileceğime emin olamadığım için böyle olmasını yani hiç doğmamanı istiyorum.

biliyorum belki konuşabilsen bu haksızlık diyeceksin, çok bencilsin diyeceksin...

seni bu bütün keşmekeşlerden uzak tutmak istiyorum, seninde herkes gibi kirlenmeni istemiyorum. bunları bile bile snein bu hayatla tanışmanı kabul edemem.

affet beni biriciğim, saçlarını okşamaya kıyamayacağım tek varlığım.

affet beni doğmayan çocuğum, affet...