ziya osman saba

  1. 10.
    geçen zaman

    Hiç olmazsa unutmamak isterdim.
    Eski geceler, sevdiklerimle dolu odalar...
    Yalnız bırakmayın beni hatıralar.
    Az yanımda kal çocukluğum,
    Temiz yürekli uysal çocukluğum...
    Ah, ümit dolu gençliğim,
    ilk şiirim, ilk arkadaşım, ilk sevgim...
    -Doğdugum ev. Rahatlıyacak içim duysam
    Bir tek kapının sesini.
    Arıyorum aklımda bir ninni bestesini...
    Böyle uzaklasmayın benden, yasâdığım günler.
    Güneş, getir bir bayram sabahını.
    Açılın açılın tekrar
    Çocuk dizlerimdeki yaralar,
    Hepiniz benimsiniz:
    Mektebim, sınıflarım, oturduğum sıralar...
    Yalnız hatırlamak hatirlamak istiyorum
    Nerde kaldı sevgilim, seni ilk öptüğüm gün,
    Rengine doymadığım o sema,
    Ahengine kanmadığım ırmak.
    Bırakıp herşeyi nereye gidiyorum?
    Neler geçmişti aklımdan,
    Nedendi ağladığım, nedendi güldüğüm?
    Ah nasıldı yaşamak?
    5 ... iremim