ben bu yazıyı sana yazdım

Özlüyorum,

evet bazı saçma şeyler yaşandı artık geri dönüşü var mı bilinmez ama olsun en ufak şeyleri bile özlüyorum ne bileyim, saçma sapan şakalar yapmayı, bana deli deli demeni, kafanı sırtıma koymanı , beraber bir şeyler izlemeyi , sen çalışırken oyun oynamayı burasını belki sen çok özlemiyorsundur ama olsun arkama bakınca orada olmanı , sana kahve almayı ve daha bir çok şeyi yani anlayacağın hayatımda olmanı özlüyorum. evet her ilişki gibi inişli çıkışlı zamanları oldu başlarda mesafeliydim geç bıraktım kendimi bu ilişkiye evet bu da hep eski korkulardı, belki yersizdi belki de değil emin değilim artık ama aşılamayacak sorunlar değildi, sonra saçma bir şey çıkıverdi karşıma keşke öyle bir şey yaşanmasaydı diyorum ister istemez bakışım değişti ikiye bölündüm ve zamanla garip bir hal aldı sanırsam yavaş yavaş parçalanmaya başlandı, sonra o kadar çok parçaya ayrıldı gibi oldu ki toparlamaya çalıştıkça bir yerden hep bozduk sanki ve bu yüzden şimdi böyle bir hal aldı ve bırakıp gitmek belki daha kolay geldi, altında kalacakmışız gibi hissettik sanırsam belki de öyledir bilemiyorum, yani yaralarımı sarmayı mı denemeli mi yoksa dağlayıp ilerlemeli mi ? geriye bu iki soru kaldı.