meydanbenim

Zamanın bir acısı yüz seksen derece midir,meydan.
Bir kenarın dan,bir kenarına kaç dikme indirilir ki hayatın.
Yada kaç eşkenara bölünür bir yaşam sevilerek veya sevgisiz kalsan..
Ya Kaç kere saymak gerekiyor ki; o gibi yada onlar gibi birini görmek olsa anlamı rüyalarımızın.. sen kalabalığa kartal gibi bak ve benimse alın yazım ıssız çölde jaguar gibi koşmak..budur işte hayatımızın çizgisini; maya falımızda aramak..onda doğruyu bulmak...ve inan yakışmıyor sana ağlamak...gözlerin köleleri her akşam duman kılar ve o köleye hak değil seni etmek talak...Hayat benmişim. Hayat senmişsin. Hayat,eksikliğimiz aranan. Fazlalığımız,yükümüz sırtımıza vurulan. Hayat, gün doğumuyla Gün batımı arası
Avuçlarımız ve göz kapaklarımız arasında Bir ışıkmış yakaladığımız. Hayat Değişmekmiş..Unutamadan yaşamak..ve gülmeyide unutmamak için sen, sokak kapını açık bırak ...