kına

çocukluğum bundan tiksinerek geçti. bilirsiniz 1 milyoncular ve gratisler yok iken kızlar bununla süslenirdi.

benimse yolum kına ile askerlikte kesişti... malum ortam pis, hava pis, su pis... insanlar daha pis...

botlar akşama kadar yangın yeri. çoraplar tek kullanımlık, ayağımızda adeta eriyip yanıyor.

pudra mudra, antiseptik meptik ı ıhh... hepsi cacık.

bu dediler ayak işinin tek rahatı kınadır. ilk fırsatta hemen bütün o kötü koku ve vıcık vıcıklığın başı çektiği çocukluk travmalarımdan sıyrılıp iki ayağımı iki ayrı poşetin içine şlaps diye daldırdım.

evet şu an kulaklarımızda yankılanan o vıcık vıcık ses!

hepsine değer... o gün bugündür kınaya saygım ve sevgim çok büyük.