gecenin şiiri

yanaklarin kizarmisti
bir yaz sabahiydi
kirpiklerin uzun uzadiya konusuyordu
Ben dinliyordum gozlerimle seni

Dudaklarinin arasindan
Dislerin gulumsuyordu
bir okul gunuydu
opuyordum gozlerimle seni

Simdi yalnizim alalade bir sokagin kosesinde
kirik dokuk bir bankta oturuyorum
Bir yaz aksami
Sana siirler dokuyorum ozlemimden

mavi beyaz bir halat dugumluyor ellerimi
Nefes almakta gucluk cekiyorum
Dertlerim dokulmekten bitecek saniyorum
kagidin satirlari fisildiyor kulaklarima

cocukken oynadigim plastik toplara dusuyor aklim
tipki eskinin ozlemini cekiyorum
Yanaklarinin kizardigi zamanlari
Duslerimle besliyorum.