18 yıldır sokakta yatıyorum çürümeye başladım

fazlasıyla iyimser arkadaşlara başlarına sokağa düşecek kadar bela gelmesini temenni ederim.

bir devlet altında yaşıyorsak ve bu devleti yöneten gücü toplumun çok büyük bir kesimi iyi olumlu karşılıyorsa devlet ve iktidar güçleri bizim onlara verdiğimiz paraları doğru yere aktarmalı toplum inşaası sağlamalıdır.

çalışkan ya da tembel olmak tamamen kişiye bağlı kavramlar değildir. öğrenilebilir kavramlardır. devlet her bir bireyin rehabilitesi ile uğraşmak zorundadır.

kişinin amelelik yapması neyi değiştirir amelelerin nasıl şartlar altında yaşadığını göremiyor musunuz? kaldı ki iyi eğitimli insanlar var eden bir ülke yaratmak varken amelelik yapıp sadece karnını doyurmaya çalışan birey topluma ne kazandırır?

işkur ve belediye seçeneklerini öne atanlar var sanıyorum ki kaba etlerinden sallamayı pek seven insanlar

işkur size iş mi arıyorsun, gel sen bu işin başına otur diyip tepeden bir iş sağlamıyor. iş bulmanız bile aylar alıyor hadi iş çıktı bu defada sizi işverene yolluyor ancak siz oraya tek giden misiniz? ya da sizi elininden devlet baba bu çocuğu işe alın diye tutup mu götürüyor. insan kaynakları odasına alınıyorsunuz karşınıza iyi giyimli biri oturuyor sizi süzüyor cv istiyor ve karar süreci ondan sonra başlıyor bilin bakalım işi kim alıyor?

bir belediyede aynı bu tip bir gencin ite kaka daha güvenliği geçemeden dışarı atıldığını gözlerimle gördüm oysa açım bile demedi iş bulamıyorum yardım dedi şikayet ettim bende bilin bakalım davanın seyri ve sonucu ne oldu?

onca yol göstericiye rağmen ne yapacağını nereden başlayacağını bilemeyen apışıp kalan eğitimli insanlar görüyorum çevresindeki işaret tabelası kafalı adamlar olmasa onlara ne olur?

babam, istanbula ilk geldiğinde 14 yaşında sokaklarda yatıyor kalkıyor. şans eseri garsonluk yapmaya başlıyor gece benim yattığım yerde sabahları köpekler uyurdu diye anlatır hiç geçmeyecek sanırdım diyor köye dönüyor da sokaklardan kurtuluyor köyde ne var işsizlik açlık.

bu yazıyı dilenciliği meslek edinenler adına değil sadece yolunu kaybetmiş insanlar adına yazdım. bizler sokakta gördüğümüz insanların ne olduğunu bilemeyiz ancak devlet ve kurumları bilmek ve önlem almak zorunda.