çocuk hakları

Türkiye'de varlığını yitirmekten ziyade hiç varolmamış haklar bütünüdür.

Birincisi turkiye'de çocuk sahibi olmak düşünülüp karar verilen bir şey değildir. Insanlar genelde "bakın kısır değilim" havasında çocuk yaparlar zaten yapmazlarsa halk "olmuyor mu" diye yüzsüzce özel hayatlarına karışarak baskı yapar.

Sonra -18 bireylere cinsiyet farketmeksizin cinsel tatmin objesi olarak bakılması kimsenin tuhafına gitmez bu ülkede mesela.
Liselerin önü full yetişkin sapık doludur ve kimse müdahale etmez.
Sübyancılığa ceza neredeyse yoktur.

Ebeveyn şiddeti de aynı şekilde eğitim sanılır.
Bir çocuk aileye laf getirirse (yaşı farketmez) ulu orta babası tarafından ağzının burnunun dağıtılması olması gerekendir yoksa halk baskı yapar zaten.

Ama sırf baskı ve siddetten ibaret ebeveyn/çocuk ilişkisi.
Eğitime önem verilmez, çocuğun gelişimine önem verilmez.

Zaten bu ülkede insana değer verilmez.

Mantık ve bilimin önemi yoktur, varsa yoksa arap mantalitesinin eseri sosyal baskı ve buna dayalı şiddet, cinayet.

Ve o çocuklar büyüyünce kendileri de aynısı yaparlar zaten.

Kanserli hücre gibi çoğalıp, aile milletin hücresi olduğu için ülkeyi içten çökertirler.