gecenin şiiri

  1. 10350.
    Erkeğe benzer yalnız bir dişiyim ben.
    Evet evet öyleyim
    Hiç değilse öyle olmalıyım

    Her neyse..
    Az sonra Muhassen geldi -tanımazsın-
    Kurtuluş’ta, aynı caddede oturuyoruz
    Sevişmenin gölgesi gibidir yalnızken
    Düşünmenin dişisi

    Evini işletiyor
    -bana ne bundan-
    Konyak içiyor o da
    Sonra bir konyak daha
    Kıpkırmızı gülüyor
    -gülsün, iyi-
    Bütün gövdesiyle gülüyor
    Bende gülüyorum
    Vitrinlerdeki kesme bardaklar
    Şarap şişeleri, bir gemi resmi
    Gülüyor durmadan hepsi.

    Karşıda bir ev, kırk odalı sanki
    Her odada bir boy aynası
    Her boy aynasında
    Beyoğlu’nun bir parçası
    Durmaksızın gülüyor
    Yağan kar hemen eriyor yere düşer düşmez
    Gülmüyor, gülümsüyor

    Makyajını tazeliyor Muhassen
    Kalkıp gidiyor
    Acının kış ayları, diyor birdenbire Cemal
    içine çekilip de soğuktan
    Oyuncağını orda bulamayan
    Bir çocuk gibi
    -Evet, hiç çocuk olmadı Cemal
    Olmayacak da-
    Kalkacağız birazdan
    Acının kış ayları
    Ne yapsam belirsizim.

    (bkz: Edip Cansever Manastırlı Hilmi Beye Üçüncü Mektup)
    3 ... berarkblog
entry'i yoruma kapat
  1. henüz yorum girilmemiş.