kader

--spoiler--
o zamanlar dükkana takılıyorum. bu şükran market'in yeri bizim. halı, koltuk falan satıyoruz. lan bi gün uyuya kalmışım dükkanda; gözümü bi açtım bu orospu karşımda; lokum gibi ööle duruyo. ayağında çorap yok, şöyle basma bi etek dize kadar, üzerinde ince bi buluz, saçlar filan on numara anlicanız. onun bunun fiyatını sordu makara yapıp dalga geçmeye kalktı benle. bişey demedim. evli misin çıktığın var mı dümeni falan çekti. gene ses etmedim. efendi çocuğuz tabi biz o zamanlar. ama efendilik de bi yere kadar dimi? güzellikle buna dedim "hadi kızım al voltanı"-yook!. öyle mi? öyle. çektim bunu yazaneye, dayadım malı. nası baartıyorum ama biliyo musun? ver allahım ver. ver allahım ver. yer misin yemez misin? o bağırdıkça ben karamurat. o bağırdıkça ben karamurat...
--spoiler--