filistin

bu akşam televizyonda haberleri açıp yemek yemek için sofraya oturduğumda durumunu görüp yemeği bıraktığım ülke...

bir ana gördüm.. iki evladını öldürmüşler, biri 17 diğeri 16'sındaymış.. fotoğraflarına bakıp ağlıyor.. yapacak birşeyim yok artık geri gelmeyecekler diyor..
çaresiz..
çocuklar gördüm birkaç tane..
yaşıtları başka ülkelerde oyunlar oynar, eğlenirken onlar sokağın bir köşesine oturmuş ürkek gözlerle etrafı izliyorlar..
ne yapsın ki garipler başka...
içim acıdı filistin'e. bunlar daha ne ki binlerce manzara var, yüreğin dayanmayacağı.

sonra sonra deniz gezmiş ve arkadaşları geldi aklıma..
hani birilerinin ısrarla allahsızlar dediği..
o allahsız dedikleri çocuklar zamanında savaşmıştı burada israil zulmüne karşı..

şimdi mezardalar o allahsız dedikleri çocuklar, hem de 36 senedir.
değişen ne peki bu zaman içinde ?
ben söyleyeyim, koca bir hiç.