uluslararası ilişkiler

uluslararasi iliskiler

ilk sene diplomat olma hayallerinin kurulduğu, hatta bırakın diplomatlığı (bkz: dünyayı kurtaran adam) olma hayaliyle koşan, yüzlerinden gülücük saçan ve önemli kişi profili çizen genç arkadaşlarımızın 2. yıl ile işlerinin çok daha zor olmasını farketmeleri ile dumura uğradıkları bölüm. ama hayaller ve idealler bitmemiştir. dünyayı kurtarmaktan vazgeçilmişse de en azından (bkz: türkiyeyi kurtarmak) için yapılacak bazı şeylerin bulunduğunu düşünen arkadaşlarımız, gayretle teorik ve hikaye türünden derslerle kendilerini bir müsteşar veya dış işleri meslek memuru edasına kaptırmaya başlamışlardır. geçen yorucu ve bir o kadar da zevkli 2 yılın ardından resim biraz daha netleşmeye başlar. Ülkedeki sorunlar kemikleşmiştir ve ailenin beklentileri de sürekli gündeme gelmektedir. arkadaşımız seneye bitirecektir okulunu, iyi yerlerde görev alacaktır ve (bkz: ailesini kurtaracak) , ayrıca ailesini onore edecek mevkilere gelecektir. dünya ve türkiyeyi kurtarmak nafile bir çabadır düşüncesi ağır basacaktır. önemli olan aile olarak iyi bir noktaya gelmektir. ancak 4. sınıf çok stresli geçecektir. arkadaşlıklar ve hayaller artık eskisi gibi değildir. eski yıllar, özellikle ilk yıl özlemle anılmaktadır.olay ciddiyete girmiştir artık. mezun olunacak, erkekse askere gidilecek, iş bulunup hayata atılınacaktır. idealler ve amaçlar (bkz: kendini kurtarma)ya kadar gerileyecektir. hayatın ve para kazanmanın zorluğu anlaşılmıştır artık. geçen seneki mezun abiler de boştadır.

işte buna " dünya politikasını ve uluslararası politikayı öğrenen insanın, zorlu sınavları geçen arkadaşların hayata atılacaklarını düşünüp kahvaltıda yiyeceği veya yiyemeyeceği ekmek ve zeytinin derdine düşmesi eklendiğinde (bkz: uluslararası ilişkiler) okumanın ve ilk başlarda dünyayı kurtarmanın da dayanılmaz hafifliği eklendiğinde olay kapkara bir resme dönüşmektedir. ama yine de ideallerine ulaşanlarımız da pek ala mevcuttur tabi ki.