platonik aşka mektup

sevmisdim seni sen hic fark etmeden. Uzaktan bakdigimin hic farkina varmadin. Oysaki sana o kadar uzakken baska hic kimseye bu kadar yakin degildim. Seni sevmisdim, safca, uzaktan sevdim. Sevmek ne oldugunu ögrenmeden sogudum asktan. Hic karsilik görmedim askindan. Her aksam gözlerimi kapatigimda sen vardin karsimda. Ruyalarimda sen gecelerimde sen, herzaman rüyada kalmak istememin tek nedeni sen. Neden beni görmedin ve ya görmek istemedin. Bana hayatini asklarini sevdalarini anlatirken hic görmedinmi gözlerimdeki mutsuzlugu? Söyleyemedim sana askimi sen kendini arkadas olarak gördün görmek istedin. Icimde öylece besledim askim, sessizce kimse bilmedi kimse görmedi. Simdi icimde gerceklesmeyen asklarin mutsuzluguyla yarali bir halde dolasiyorum etrafinda. Birgün belki beni fark edersin diye...