ali ismail korkmaz

her gün o ara sokaktaki ecel videonu izliyorum. karım 'yeter artık' demesin de ona kızmayayım diye gizli gizli hem de. her gün sen o sokakta kaçarken seni kolundan yakalayan allahsızı izliyorum. her defasında ''hadi bir adım kaldı kurtulacaksın, çek kolunu hadi'' salaklığıyla. her gün sana sopayla nasıl vurduklarını izliyorum. sopayı havada tutup tam kafanın orta yerine denk getirmek için bekleyen ve son gücüyle vuran o allahsıza sövüyorum, biraz daha kollarını kaldır diyorum, ''kafanı koru ulan, hadi ali!''. her gün sen yerde vicdansızca tekmelenirken ıskalasınlar diye yalvarıyorum. hiç değilse bir defa be.

seni bir gün olsun unutursam kanım kurusun. ve 19 yaşında aşk dolu canına kıyan o allahsızlara bunun hesabını sormazsak, o itlerin yüzüne yüzüne ''ali ismail korkmaz fenerbahçe yıkılmaz'' diye bağırmazsak allah sesimizi bedenimizden kessin.

biz kaç ali'yiz ulan zalim, kaç sopan kaç palan kaç silahın var ulan kansız?!

yeter misiniz?