terörizm

modernitenin beraberinde getirmiş olduğu zorlu mefhumlardan. tamamiyle algısallık üzerine kurulu sanal bir kavram. dünya üzerinde ortak bir tanımını yapmanın zor olduğu söylense de çoğu kez içine çıkar ve baskı unsurları girdiğinden esas problem kimlerin terörist olduğu üzerinedir. terörizmin temel unsurları bellidir: ideolojik olması, şiddet içermesi ve örgütlü olması. bu üçünden birinin eksikliği o eylemi terörist eylem olmaktan çıkarır. ancak esasında bir terörist eylem bu 3ünden çok daha fazlasını içerir, yoksa yavan ve pratik olmaktan uzak kalır. hemen her terörist eylem insan yığınlarını korkutarak sindirme mesajını bir şekilde verme amacı taşır. işte tam burada medyanın rolü ortaya çıkar. hiçbir terörist örgüt yerleşik otoritenin asker sayısını azaltmak için uğraşmaz. hiç kimsenin duymadığı 100 askerin ölmesi eylemindense ses getiren bir görevlinin yaralanması eylemi tercih edilir. güçlü imajı ile kitleler tavlanmaya çalışılır. 21. yy da artık terörist oluşumlar çıkar amaçlı suç örgütleri gibi davranmaya ya da çıkar amaçlı suç örgütleri terörist oluşumlar gibi davranmaya başlasa da özünde hiçbir terör örgütünün oluşumu maddi çıkara dayanmaz. uyuşturucu kaçakçılığından paraya para demeyen pkk ilk tanıma latin amerikalı uyuşturucu kartelleri 2. tanıma çok iyi birer örnek. zira her ikisinde de para tatlı geliyor. gel gelelim örgütlü olmayan eylemler terörizm tanımının dışında kalır. andres breivik için batı medyasının terörist tanımlaması yapmaması yerli muhafazakar medyanın zoruna gitmişti, "müslüman yapınca terörist, hristiyan yapınca psikopat diyorlar" eleştirisi yapılmıştı. müslüman yapınca teröristtir, zira bu eylemler el-kaide tarafından yapılmaktadır. ama breivik e terörist demek akademik manada uygun değildi, işte batılı medyada bu akademik hassasiyet vardı. zira aynı medya eta için çok tahat terörist demekteydi.
gelelim ideoloji konusuna. bölücü, aşırı sol, aşırı dinci versiyonları var. ama hepsinin derdi sistemle, otorite ile. eğer amaç çıkar ise (güç, para, şöhret) yukarıda bahsettiğim gibi çıkar amaçlı suç örgütü ya da popüler deyimiyle mafya olur. bu oluşumlar terörizmden farklı olarak genelde sistemle iyi geçinmeye çalışırlar, hatta bizzat sistemin içindedirler.
yani diyeceğim, terör bir eylem terörizm bir söylemdir. belirttiğim gibi maksat algılar üzerinde oynayarak sonuca ulaşmaktır. bu yolda korku sistematik bir unsur olarak toplumları yönlendirmede kullanılır. öyle bu dünya, öteki dünya meselesi ile açıklanacak yüzeysellikte değildir. hangi sol örgüt militanı ahireti düşünerek gider kendini imha etmeye?