evlilik

evlilik, insanın en güzel yaşlarını (25-50) sarsıntılarla, hayatta kalma mücadelesiyle geçirdiği bir kaostur aslında.
çelişen yanıysa her insanda var olması gereken duyguları ortaya çıkaran, kişiye kazandıran bir okula benzemesidir. insanı olgunlaştırır, merhamet ve sorumluluk duygularını en üst düzeye ulaştırır, çileyle yoğurur ve nihayetinde büyük acılara bile göğüs gerebilen, her türlü dertle başa çıkabilen bir savaşçı çıkarır ortaya.

evlenmenin mutluluk getirdiğini -filmler hariç- çevremde asla görmemişimdir, aksine var olanı da alır götürür. fakat hala biraz saf bir sırıtışla ''belki de mutlu olurum, neden olmasın?'' diyerek düşünüyor buluyorum bazen kendimi.
olamaz mı, olabilir.