bugün

saipsiz

karakteriyle, yaşıyla ve yazarlığıyla "abim" diyebildiğim tek insan.

yüzüne gülüp arkadan sövmez; yüzüne söver arkadan güler. ne yazık ki muadilini pek göremedim şu sanal zımbırtı dünyasında.
zaten küçüklüğümüzden de azımsanamayacak kadar ortak yönlerimiz var. ki sen o yaşlardayken ben babamın taşaklarında hamakla sallanıyordum henüz. ama yine de sana ilk ısındığım andır o ortak yönlerimiz.

neyse,
sözlüğün bana kattığı yalnızca 3-4 nimetten birisin, seviliyorsun sakalına rende sürttüğüm.
en önemlisi de güveniliyorsun.
© copyright 2005 - 2026