republic the revolution

hırslı insanlar hayattan ne isterler? ya da daha doğrusu ahlaksız, vicdansız insanlar hayattan ne isterler? bahse girerim ki hem güç, hem nüfuz hem de para isterler. ya da bu üçünün zengin birleşimini. video oyunlarının çekici taraflarından biri de budur: oyunlar, başımıza hayatta bu yönde derece yapmak için gerekli olan belaya, kana ve tere bizi bulaştırmadan fantezilerimizi gerçekleştirmemize ve tasarladığımız hedeflerimize ulaşmamıza izin verirler. böylece republic: the revolution'a geliyoruz, fantezisi bir milletin liderliğini yapmak ve bunu büro tipi koltuklarından bile kalkmadan yapacakların oyununa.

republic: the revolution size insafsız ve çarpık bir ahlakı barından katı siyaset dünyasından görünümler sunan bir benzetim/strateji. eğer bu dünya da kimsenin masum olmadığını öğreten bir oyun varsa, uğrunda bazı şeyleri feda etmek uğruna sahip olduğunuzdan daha çok güç elde etmek istemekteyseniz doğru yerdesiniz.

oyunun eğlencesini size anlatmadan önce söylemeliyim ki, elixir'in sitesinde "arabirim manuale ihtiyaç bırakmayacak şekilde tasarlandı" diye belirttiğinin aksine oyunu (iyi) oynayabilmek için ciddi bir manual gerekmekte. eğer elixir'in hedefi bu idiye, kesinlikle başarısız olmuşlar. çoğu oyun kabul görmüş arabirimleri ve oyun kalıplarını kendilerine yamayarak kullanmaya başladıklarından beri manual okumayı vakit öldürücü bulmuşumdur fakat bu, bu oyun için o kadar da geçerli değil. arabirim meseleleri kavradıktan sonra sezgisel bir tanımlamayla ne kadar anlaşılabilir oluyorsa, en başta da o kadar da zor anlaşılıyor. hangi düğmenin hangi komutları yerine getirdiği ya da bazı şeyleri yapmanın en iyi yolunun hangisi olduğuna dair hiç bir açıklayıcı yazı (alt bilgi gibi) bulunmuyor. oyun içi tutorial sizin her işi önceden bildiğinizi düşünüyor gibi. ayrıca da ilk başlarında pek hissettirmese de republic'i oynarken yaptığınız şeylerin üç ana prensipte toplandığını görüyorsunuz: güç, nüfus ve maddiyat.

partinizin ve mensuplarının ideolojisi (sağ ellerini kullananlar) bu üç faktör tarafından belirleniyor. radikal bir sağ parti güç bakımından yüksek değerlere sahipken, oldukça düşük nüfuz ve maddiyat seviyesine sahip. bu insanlar açısından da böyle. partinizin her üyesi, siz de dâhil daha önce belirttiğim bu üç kaynak tarafından belirleniyor. parti üyelerinizden birini kırıp dökme ve ikna kabiliyeti açısından daha becerili yaparsanız, kendine en çok güç odaklı partide etki alanı sağlıyor. her parti mensubu ilerledikçe yeni beceriler ve yeni hareketler öğrenerek seviye atlayabiliyor. daha çok güç peşinde hareket eden mensup baskıyla yönetmenin tek yol olduğunu düşünüyor. ayrıca şehirler de üçe ayrılmış durumda. bir şehrin faktörü, o şehirde bulunan parti mensuplarının ideolojisiyle uyuşuyorsa, bu yapılan hareketlere iyi yönde etkiyor. diğer bir deyişle, republic'deki her şey ideoloji tabanlı ve bunu anladıktan sonra size hangi hareketin pozitif ya da nötr etki yapacağını öngörebiliyorsunuz. negatif etki de, eğer şehirle farklı ideolojilere sahip olanlardan oluştu ise size pek de etki etmiyor. fakat yine de bazen niteleyicilere uymayan hareketler yapmak zorunda kalabiliyorsunuz.

sizin de fark etmiş olabileceğiniz gibi bazı ideolojiler soldan sağa baktığımızda birbirini tamamlar gözüküyor. ne hakkında konuştuğum hakkında bir fikri olmayanlar hemen düşüncelere dalmasın, bu republic'e sahip olanlar içindi. pek tabi ana kurallar oldukça gelişkin ve önemli binalar, saldırı hareketleri, karşıt nüfusun azaltılması ve kendi amacınızın desteklenmesi gibi birçok özellikle zenginleştirilmiş durumda. oyundaki göreceli bir öneme sahip bir başka detay da hareket ayarlamaları. bu ayarlamalar size hareketlerinizin başarıya ulaşacağından emin olmanız için hareketleriniz üzerinde ince ayar yapabilme fırsatı veriyor. fakat ne yazık ki bu ayarlamalar o kadar da kapsamlı ve göründükleri kadar önemli değil.. asıl ayarlamayı ise bazı karakterleri ikna ederek yaptıklarınıza öyle ya da böyle sizin gözünüzle bakmalarını sağlayarak yapıyorsunuz.

belli ki geliştiriciler tüm çabalarını oyunun ana içeriği ve kuralları için harcamışlar. oyunu satrancın basitleştirilmiş bir şekline benzettim. asıl hedefiniz şehirlerden destek kazanmak. bunu nasıl yaptığınız da size olan destek yüksek olduğu sürece pek önemli değil. ülkünüz için verilen destek arttıkça her üç gün elde ettiğiniz nüfuz ve para artıyor ve partinizin durumu değişiyor. kaynağınız arttıkça karşıtlarınız üzerindeki baskınızı arttırabilecek daha çok hareket yapabiliyorsunuz. bu oyundaki hedef düşmanlarınızı alaşağı etmek ve bunu da novistrana cumhuriyetinin başlıca şehirlerinin kontrolünü ele geçirerek yapıyorsunuz. genç bir çocukken ailenizin ülkenin zalim diktatörü tarafından öldürülmesiyle yükselişe geçen gücünüzün yanında tüm güçleri barındıran bir hükümdar olmak tabii ki pek de mühim değil.

bu oyun hakkında hata yapmayın, itici arabirim ve oyuncuların rahatça oynamak için önceden öğrenmeleri gereken şeylerin varlığının birlikteliği meraklıların hevesini kırabilir. republic'in aı'si çok iyi ve bu yüzden oyun “novistrana”nın başkentine varana kadar sürekli artan bir zorluğa sahip. kendi hareketlerinizi ve karşıtlarınızın hareketlerini harekete geçmeden önceden düşünmeniz ve planlamanız gerekiyor. bunun da yanında oyunun kendisi bazen çok kuru ve çok entelektüel görünebiliyor. satranç gibi.. daha çok karakter ve daha çok çeşni bu oyunun eğlence faktörünü sağlayabilirdi. oyunun 3d motoruyla yapılmış itici skandallara ihtiyacı var.. hikaye oyuna o kadar entegre olmuş ki gerçek dramayı sağlamayaz hale gelmiş, daha çok detaylandırılmış, oyuncunun motivasyonunu ve ülküsüne olan inancını arttıracak sahneler gerekiyor.

başlangıç olan “ekatarine” şehrindeki pozisyonunuzu sağlama aldıktan sonra, “pugachev“ adlı tüm güç kazanma yarışının sıfırdan başlayacağı şehre geçiyorsunuz, diğer şehre geçtiğinizde de durulanıp yeniden başlıyorsunuz. belki tüm bu karmaşayı kavradıktan sonra eğlendirici olabilir oyun, fakat çoğu kişinin republic'e hak ettiği zamanı ayıracağından şüpheliyim. kısa, iyi bir müzik ve güzel 3d görünümle zenginleştirilmiş akıllı bir oynanıma sahip olan bu oyun zor öğrenilirliği ve kişiselliğin eksikliği sebebiyle dezavantaj kazanıyor.

içimde elixir'in takımının tüm kuralları ve ana içeriği hazırlamaya çok dalıp, oyunu kendileri!:for he masses!: için yapmayı unuttuklarına dair bir şüphe var, fakat ürünlerine bu kadar çok zaman ve dikkati ayıracak insanların olduğunu bilmek, onları şüphesiz ki sevindirecektir.