oblomovizm

19. asır rus edebiyatında ağır basan tip olan "gereksiz adam" -bunu puşkin kullanır- tipinin tutumuna verilen isimdir. Gonçarov'un Oblomov'unda aynı adı taşıyan kahraman bu tipin genel tavrını çok iyi yansıttığı için onun adıyla anılmaya sebeb olmuştur. Bu tip şöyledir: Zeki, duyarlı, ama karamsar, bir işe yaramaz, topluma karşı olumsuz adam, bazen iyi niyetli ve ümitli olsa da eyleme geçmeyen, sonunda hep mağlup olan adam...

Bir şeyi tasarlayıp tasarlayıp hayata geçiremeyecek kadar üşengeç olma durumu. Zira oblomov' da karakterin özellikleri bunlardı.

uyuşukluğun ve tembelliğin tanımı, batının hızlı hayat akışına ayak uyduramamanın sembolüdür. öyle bir miskinlik düşünün ki, sevdiğinize '' seni çok seviyorum, birlikte çok güzel bir hayat sürebiliriz '' dahi diyemiyorsunuz. sevmediğinizden, kültürünüzün düşük olduğundan ya da dilinizin yetersiz olduğundan değil herhangi bir şeyi yapmayı bilmediğinizden dolayı. çünkü çoraplarınızı bile uşakların giydirdiği bir zenginlik içinde büyüyorsunuz. sonraları, planladığınız milyonlarca kağıt parçasını uygulamaya dökmekteki çekincelerinizden dolayı hayatta hep seyirci kalıyorsunuz. zenginliğin içinde hiçliği yaşamaktır oblomovizm. inatçılığın, tembelliğin ve uyuşukluğun tanrısıdır.

Benimsediğim akımdır.