korkan kiz

gece cafeden çıkan kızın yaşadıklarıdır, zamanın nasıl geçtiğini anlamaz eğlenir ama çıkışta işte o korkuyu yaşar tecavüze uğrama, pis çocuklarla karşılaşma gibi ,hemen evdeki arkadaşlarını arar ve muhhabet başlar , şey ben geliyorum şurdan dönüyorum du az kaldı ama bu sokak karanlık çıkıyorum burdan biraz yol uzayacak, ee siz naptınız ben naptım biliyormusun, ee sonra neler yaptınız gibi nefes almadan konuşur, sohbeti uzun tutmak için sizi de sohbete ortak etmeye çabalar, nihayetinde eve ulaşır herkes rahat nefes alır..

eğer büyük ve tehlikeli bir metropol kentinde yaşıyorsanız herkesin buram buram kalbinde hissedeceği bir duygudur korkmak bazende büyük bir kentte dahi yaşamanıza gerek yoktur ...
Tinercilerin , cepçilerin , tecavüzcülerin , gaspçıların her gün elini kolunu sallayarak gezdiği caddelerde sıkça hissettiğim duygudur korku, illağa kız olmaya da gerek yoktur, gece geç saatlerde dışarda kalmaya da ...
hayatınızda hızlı adımlarla yürürken ben korkmuyorum kardeşim derseniz gülerim size ağzımı kocaman açarak.
otobüslerde,yollarda,en yakınınızdadır bu kötü insanlar tacizciler, tecavüzcüler, katiller ama koklayınca anlaşılmıyor ki kimden iyilik kimden kötülük geleceği, kimden insanın korkması gerektiği , ilk önce yaşamak gerek ve hissetmek gerek, yaşadıkça insanların neden korktuğunu anlıyorsunuz...

ve o telefonların gece geç saatlerde neden edildiğini , bir telefon kadar yakınında bir insanın varlığına neden ihtiyaç duyulduğunu...

normal kız.

çoğu zaman korkmakta haklı olan kızdır aynı zamanda. devir kötü.