hic bilmiyorum

uzun ve yıpratıcı bir savaştan yenik çıkmış birinin feryatlarını paylaştıgı paragrafa verdigi isim.

gittin sen,arkana bakmadan çıktın hayatımdan...inanmak çok zor biliyor musun?çok degil daha bir kac ay önce evlilik hayelleri kuruyorduk seninle.o güzel gözlerine bakıp her gün eve heyecanla senin bekledigini bilerek gelicegimi,sen film seyrederken benim kucagımda gögsüme yatıp uyuya kalıcagını,hamileyken benim tatlı telaşlı halimle gecenin bir vakti çilekli dondurma alıcagımı anlatıyorduk birbirimize..bunlar için yaşıyorduk seninle ve bunlar içindi kavgalarımız,kıskançlıklarımız,sevgimiz,aşkımız...nekadar yalnız kaldım bir bilsen kimse yaklasamıyor bana,kimse teselli edemiyor beni,kimse senin baktıgın gözle bakmıyor gözlerime,kimse sen kokmuyor,kimse beni sen gibi saramıyor,kimse ama kimse unutturmuyor seni...şimdi acı olan ne biliyormusun?artık degerini bilmeyen ellerin olacaksın onlarla bu hayalleri kurup onlardan biriyle bunları yaşıcaksın inan bana bu yüzden nefes alıp vermekten vazgecerim inan bana..beni günde kaç kez anarsın,kaç kez hatırlarsın senin için yaptıklarımı,kaç kez hatırlarsın sana aşkımı anlatan şiirlerimi,kaç kez dinlersin bizim şarkımızı,kaç kez adımı fısıldarsın herkesten saklı birilerine...hiç bilmiyorum kaç kez yaparsın...