eski insan

eskimiş insan. böyle yırtık pırtık birşey olsa gerek.

çok ilginç konu ve çok ilginç başlığa neden olan insan türüdür.

eski insanların modern insana* göre çok üstün özellikleri vardır.

misaller;

eski insanların asla boş vakitleri olmazdı. hep bir iş ve gayret içinde yaşarlardı. dolayısıyla çağın psikolojik hiçbir rahatsızlığına düçar olmazlardı.

kimi avcılık kimi toplayıcılık kimi de çiftçilik ile uğraşırdı. dolayısıyla yedikleri, içtikleri ve giydikleri her daim organikti.

fiziksel olarak devamlı hareket ettikleri için sağlık problemleri olmazdı. geyiği, tavşanı veya dağ keçisini tadını beğendikleri için koşarak yakalamak onlar için bir hobi idi. gerektiğinde kürkünü beğendikleri vahşi hayvanları da avlarlardı.

köylerde, obalarda, kırlarda, dağlarda yaşarlar ve dolayısıyla günümüz şehir hayatının en ufak bir sıkıntısını bile bilmezlerdi. bol oksijen yüzünden ciğerleri ak paktı. bu yüzden akciğer demişler zaten.

fiziksel açıdan mükemmel oldukları için üremeleri de harikaydı. nesilleri bu kadar sağlıklı ve güçlü olmasaydı biz olmazdık zaten. modern dediğimiz insanlar 1-2 doğum yaparken eski insanlar 10-15 çocuk doğurup gayet sağlıklı yaşayabiliyordu.

modern insan gibi doğar doğmaz önlerinde binlerce kural kaide ile karşılaşıp afallamazlardı. hayat ve hedef belliydi, bu kadar çetrefilli değildi. modern insan bu yüzden geberik bir zihinle yaşıyor zaten.

kadın erkek ilişkileri basitti. en güçlü erkek en güzel kadını alırdı. kadınların istediği de buydu zaten. hala da böyledir fakat gerçek gücün ne olduğu konusunda kararsızdır kadınlar.

ayrıca eski insanlar çevreci ve doğaseverdi. dünyaya en ufak bir zarar vermediler ve nesilden nesile aktardılar.

özet geçecek olursak; eski insan her açıdan mükemmelken, günümüz insanı ise her açıdan geberik ve sorunlu bir varlıktır. zaten bu gidişle 70-80 yıllık ömrü kaldı modern insan dediğimizin.