berber ciragi olmak

en berbat ve en zorlu işlerden biridir. sabahın köründe gidersin, koca dükkanı siler, süpürür, temizlersin. sonra kalfa gelir seni gazete almaya gönderir. bütün para verir o da para bozulsun hesabında. gazate bayiinde duran adam bir güzel küfür savurur size. sonra patron gelir temizliğe mana bulur. sabah sabah ondan da azarı yersin. ilk müşteri gelir sonra. bu patronların da kalfaların da bir huyu müşteri yönünde çırağı küçük düşürmektir. zekle yaparlar bu işi*. adam traşını olur. herifin elbiselerini fırçalarsın ki iki kuruş sana da bahşiş versin diye. mal oğlu çıkarır 100 ytl para verir. toplam tutar ise sadece 5ytl'dir. patron hemen "oğlum git şu parayı bozdur" der. sonrası eyvah işte. sabahın köründeyse bu iş yandığının resmidir. oraya gidersin geri gönderir, başka bir yere gidersin geri gönderir. güç bela parayı bozdurup gelirsin. bu sefer patron hayvani bakışlarla seni bekler. sen kendi kendine büyük bir iş başarmış gibi dükkana gururla girersin ama adam " nerde kaldın lan uyuşuk herif" der ve dükkanda bir gülüşme başlar. cevap vermeye çalışırsın "sus lan ne cevap veriyon" derler. sanki senin sahibin adam. sabahın köründe sen parayı bozdur, onlar sana böyle davransınlar. müşteri bahşiş de vermez zaten. o da gider sen de öyle bakakalırsın. sonra bir başka müşteri gelir ve yine aynı şeyler yaşanır. sen işi elinden gelen en iyi şekilde yap mutlaka kulp takıp sana laf sokarlar. 12 saat çalışıp eşşek gibi çalışıp pestilin çıkmıştır, karşılığı olarak bir düzine laf yemişindir, sende yine ses yok. daha sonra eve gelirsin. annen sorar: "iş nasıldı be yavrucum?" sen de "iyiydi anne ya çok yoruldum ama şükür bir gün daha geçti" dersin. işte berberlik çırağı budur.