be hey turşu

kemalistlerin bayıldığı şiirin daha güzel hali.

ne ararsın fasulye ile aramda?
sen kimsin ki soğanı sorarsın?
Hakikaten gözün yoksa ayranda
Kolaya neden gazını sorarsın?

Sirke, şalgam içiyorsam sanane?
Yoksa sana bir zararım, içerim
ikimizde geleceksek yemek borusuna
ben lezzetliysem senden önce de geçerim

aç iken mümkün müdür yememek?
yatıp kalkıp limona dua et.
senin gibi turşular yüzünden,
kuru fasulyeden soğuyacak bu millet.

akşam yemeğindeki hali sakın unutma,
kolaya dil uzatma sebepsiz
Sen yine sofraya konurdun ama
Seni kimse yemezdi şerefsiz.

(bkz: helal mizah)

(bkz: şakirt esprisi)