abi itirafları

beklenmedik anda yapıldığı için şaşırtan, sonradan düşünüldüğünde dolu dolu gözlerle gülümseten itiraflardır bazen.

oyun oynuyordum, abim de yanımda kitap okuyordu. sonra birden konuşmaya başladı:

-biz küçükken atari salonuna gidip street fighter oynuyorduk ya?
-evet abi?
-ben sana jeton atmıyordum, sen oynadığını zannediyordun. ben aslında bilgisayarla oynuyordum.
-cık cık cık...
-sonra eve gelince o halin gözümün önüne geliyordu. böyle ağır çekimle, fon müziğiyle. çok pis vicdan yapıyordum. ertesi gün gittiğimizde sana jeton atıyordum ama sen hemen ölüyordun. pişman oluyordum attığıma. sonraki gün atmıyordum. bu sefer yine vicdan yapıyordum. yine jeton atıyordum sana. bu böyle döngü halinde gidiyordu. şimdi aklıma geldi; sen olsaydın atar mıydın bana jeton?
-bilmiyorum abi, atmazdım heralde...
-amına koyim o zaman...
-pes?
-real madrid'i alırım ezerim ama...