istenmemek

insanın yapısını bir anda bozabilecek derecede yerle bir edebilendir. gururun yerlerde süründüğünün hissedilmesiyle hepten dertlenir insan. düşüncelere boğulur, boş bakışlarla etrafa bakınır, etrafta olup bitenleri algılamaya çalışırken bile neyi anlamaya çalıştının farkına varmaya çalışır bir yandanda*... geliyim dersin, gelme denir. öpyim dersin öpme denir. istiyorum dersin ses çıkmayacak kadar umursanmaz falan... adamın ömründen ömür gider bir anda. yaptığın aptallığın farkına varıp "yer yarılsa da yerin dibine girsem" dersin bir anda. seviyorsundur ama istenmiyorsundur bir yerde... vazgeçmek için kafana vurulmuş bir balyozken hala; "acımadı ki" der gibi mallığa devam etmeye kadar gidebilir. o saatten sonra durum sevgiden ziyade "yüzsüzlük" adını alır zaten. ama oldu ki "yok ben akıllanmadım hala aptallığa devam edeceğim" dersen o da hayatında kara bir leke olarak kalacak mallığının belirtisidir.