baba

Kendisi baba kelimesinin tam zıttı bir insandır. Pardon insan demişim insanda değildir. Tüm hayal kırıklıklarımın ve yarım kalmışlığımın sebebidir. Biliyorum ömrüm boyunca hiçbir zaman tam mutlu olamayacağım. Hep bi yarım kalmışlık hissi olacak. Arkadaşlarımın babalarıyla olan ilişkilerini gördükçe içimde hep bir sızı olacak. Ne zaman çocuğuna sarılan ya da onunla oyunlar oynayan baba görsem tarif edemediğim bir sızı oluyor .

Onu sizlere biraz anlatmak isterim. Öyle bir insandır ki sizi gafil avlamak için pusuda bekler. En doğru anda ise boynunuza dişlerini geçirir. Tek bir kelimesiyle yaptığı tam olarak budur. Onun girdiği ortamda çiçekler solar , bülbüller susar , cıvıl cıvıl olan renkler rengini kaybeder ve her şey gri olur. Onun olduğu yerde yaşayamaz , nefes alamazsınız . Öldüm sanırsınız ama maalesef yaşarsınız. Üzgünüm ölmenize asla izin vermez. Onun çocuğu olmak demek ; nefes al dediğinde alacaksınız , o konuş dediğinde konuşacaksınız, onun istediği saatte uyuyacak o uyan dediğinde uyanacaksınız. Kötülüğün vücut bulmuş halidir. Ne kadar şanslısınız onu görmüyorsunuz. Onu görmek demek hastalık gibi bir şeydir. insanda ateş , mide bulantısı , nefes alıp vermede zorluk, boğazda bir şişlik ve kalp ağrısı gibi belirtiler göstermenize sebep olur. Virüs gibidir. iyileştim sanırsınız ama o sizden alacağını almıştır. Artık tam değilsinizdir.