46 yok olan

efendim, şaman bir dostumun yanına, ormana huzur bulmaya gittim. birlikte şehir hayatını kötüledik. çok iyi geldi şehir kötülemek. ikinci gün, üçüncü gün yine şehir kötüle.. şehre küfrediyor, yakında çıkacak savaşta öleceklerinden dolayı mutlu olduğunu söylüyordu. ben de üç gün kaldım diye kibirlendim. şehirli arkadaşları gizli numaradan arayıp küfrettim. kalmam için zorladı, kabul ettim bu yüce hayatı, şaman oldum. "şam şeytanı" adını taktı. yanlış anlamayın "her şeyi yapabilen" anlamına geliyormuş. bu anlamdan dolayı, o internetten dizi izlerken, sürekli bakkala peynir almaya beni gönderiyordu babasını satayım. bi gün parmak arası terliğime laf etti. bunu kaldıramadım, "yemek verildiği söylenen survivor yarışmasındaki acun gibisin, ne bu internet, bilgisayar coco poks yiyorsun lan" dedim içimden. ormanda sessiz ve derinden usul adımlarla şaman şaman yürüdüğü videolar izlemişti. gece uyuyunca o videolardaki gibi yürüyerek usulca, şamanca kaçtım evinden, ormanından. şunu anladım; sorun insan!