aydilge sarp

ilk duyduğumda;hafif bir irkilmeyle * tv ekranına çevirdim bakışlarımı,baktım çıtıpıtı bir kız *,elinde elektrogitarıyla bir şeyler çığırıyor. (bkz: anne ben rock çı oldum)sonra birkaç defa daha dikkatle dinlediğimde gördüm ki,sesi,biraz fazla gırtlaktan çıkmasına rağmen fena değil,* rock soundları da iyi,e baktım sözler de iyice dinlendiğinde boş değil. * Sonra tesadüfen trt'de ritim isimli programda bir röportajına rastladım,ama nasıl sıcak,nasıl içten bir anlatım. *Sanırsınız mahalleden birlikte büyüdüğünüz çocukluk arkadaşınız odanızda,geyik yapıyorsunuz beraber.Yani öyle de sevimli bir arkadaşımız.Öğrendim ki 3 tane de yayınlanmış kitabı varmış bu çalışkan kızımızın (bkz: kalemimin ucundaki düşler), (bkz: altın aşk vuruşu), (bkz: bulimia sokağı) * Ne diyelim,yolu açık,şansı bol olsun...*