her

daha dün yolda, gittiğim cafe'de kısaca her yerde ve herkesin elinde telefon görünce insanın insana tahammülü kalmadı, yakında insansız iletişim daha cazip olacak diye düşünürken üstüne bu film acı kahve tadında oldu...
başka bir yandan sosyal medya, yazışmalar, sohbetler derken aslında hepimizin (her ne kadar gerçek insanlar da olsak) birbirimiz için iletişim sisteminden çok da farkımız yokmuş gibi hissettim ve bu filmin içindeki gerçeklikten daha çok ürküttü beni...
evet acı gerçek tam da bu! gerçek insanlar olarak birbirimiz için iletişim sisteminden farksızız yoksa tersi halinde yani bu savımın yanlış olması halinde sosyal medyada canım ciğerim olduğumuz, sanalda sık sık görüştüğümüz birçok gerçek kişilikle ilişkilerimizi normal hayatımıza da taşımamız gerekmez miydi?
(nokta)

sarsılmak isteyen, sert filmlerden benim gibi hoşlanan izlesin... ki Spike Jonze'nin hayatımın en en en kült filmlerinden Being John Malkovich'in yönetmeni de olduğunu söylememe bilmem gerek var mı?