gülşen

Çocukken aşık olduğum yüzlerce ünlü erkeği saymazsak ünlü hayranlığım yoktur pek. Magazin programlarına da gıcık olurum hatta ikili konuşmalar sırasında ünlü olduğunu sonradan öğreneceğim biri hakkında yorum yapıldığında da kimden bahsedildiğini anlamam uzun sürer. Ama bu hanım abla benim için pek farklıdır. Duyduğum hayranlık falan da değil, bizzat üzülüyorum.

Bu ünlü ablayı ne zaman görsem gözlerinde kocaman bir hüzün oluyor. Güldüğünde, şarkı söylerken, konuşurken, sessiz kaldığında.. Sürekli gözlerinde aynı hüzünle bize bakıyor. içinde sanki kocaman büyük bir boşluk varmış gibi, o boşluğu taşıyamıyormuş gibi. Her istediği şeye sahip olabilen biri için fazla bakışlar onlar. Mesela ondaki para ben de olsaydı her dakika ayakkabı alır, kendime ayakkabı şeklinde putlar yapar tapardım. içimdeki boşluğa doğru ayakkabılar sokar, doldururdum. Alacağım binlerce elbiseden kendime yatak yapar sıcacık yatardım. Her gün kendime italyan yardımcılar tutar evde çikolata yaptırırdım kendime.

Oysa o çok mutsuz görünüyor. Üzülüyorum.