sol faşizm

faşizm eklektik bir ideoloji olduğu için, herhangi bir siyasî pozisyona eklemlenebilecek kapasitededir. milliyetçi bir faşizm de olabilir, sosyalistler de diktatöryal rejimler kurabilir, liberaller dahi faşist olabilir; ama liberallerin faşizmi genellikle hissettirmeden uygulanan bir faşizmdir. bunu da gramschi, althusser gibi marksist kuramcılar anlatmaya çalışmışlardır. (hissettirenler için amerika'daki aclu teşkilatına bakılabilir. adları liberal bu arkadaşların ama kendileri faşist)

lakin şu var ki, sol cemaatçi ve toplumcu bir görüş olduğundan bireye daha az yer tanır. dolayısıyla eğer faşizmi ''otoriterlik'' anlamında kullanıyorsanız, doğru yerdesiniz; sol her zaman faşizme dönüşmeye daha yatkın olur. tabi 'sol' dediğimiz siyasî duruş da her yerde aynı değil. kimileri kendilerine ''yurtsever'' adını takar bunların, bunlar yurtseverlik adı altında milliyetçilik pompalayarak solculuk numarası çekerler. türkiye'de ise özellikle son dönemde sol, kemalizmin arkasına saklanmıştır. tek parti döneminin de ne kadar otoriterleştiğini biliyoruz...

ayrıca benito mussolini, slobodon milosevic, suriye'deki baas rejiminin başı esadgiller gibi faşistlerin orijinin sosyalist partiler olduğu göz önüne alınırsa, ''sol''un faşizme yatkınlığı daha rahat anlaşılabilecektir.

bu ''sol'' adıyla karikatürize ettiğimiz politik görüşün suçu değil, faşizm bir virüstür, herkese bulaşabilir.

devletin totaliter ve sosyalist olduğu rejim komünizmdir. ama devlet sosyalist ve demokratik de olabilir. o zaman bu sosyal demokratlık olur. ''sol faşizm'' olgusunu, genellikle otoriter sol yönetimlere verilen isim olarak kullandığımızda anlaşılabilir ama solun savunduğu şeylerle faşizm de sürekli aynı yere koymak, bir muhafazakâr olarak, solu savunma eğilimi yaratıyor bende.