ben bu yazıyı kendime yazdım

Bok gibi korkuyorsun nolcekmis.
Olacaklardan, yeni yaşantından, annenden ayrılmaktan çok pis korkuyorsun.
içten içten hem de. Üzüntümüz de çok, böyle boğazında biyer hep yanmakta, o içteki sızıyı ilk defa bu kadar çok hissediyorsun.
annen, psikolojin bozuldu hep susuyosun, dediğinde yalanlasan da öyle. Nerde eski içim, nerde eski mutlu görüntüm.
Üzülme diyemiyorum ama biraz annenin çocuğu olsan keşke be nolcekmis, kadının yaşadıklarını sen biliyorsun en iyi.
Çok korkaksın nolcekmis çok. Ama annemi çok seviyorum ayrılamam diyorsun.. Sevgi değil bu yaptığımız bahanelerin ardına sığınmak sadece.
Seninki bencillik. Hep tekrarla içinden hiç unutma.
En büyük bencil nolcekmis.
En büyük korkak nolcekmis...
Belki o zaman cesaretimiz olur biraz, hep tekrarla...