geceleri gizlice yastığına gözyaşı dökenler

kalalıktan kaçınmak mıdır ? kimse görmesin diye mi geceleri bekleriz ağlamak için? yoksa başını yastığa koydugunda yaptıklarının acısı mı gelir gözünün önüne? veya kırılan kalbin acıları mı gözyaşlarına bırakır salar kendini? düşünmek için en savunmasız oldugumuz anlardan biridir aslında geceleri...Başını yastığa koyup yorganıda üzerine cektiğinde bütün yalnızlığınla başbaşa kalırsın bütün korkuların o zaman seni içine hapsedip ortaya cıkar işte..bazen engel olamazsın kendiliğinden süzülür o gözyaşları engel olmak istesende olamazsın sen istedigin kadar uğraş.boğazında düğümlenmesinden daha iyi değil midir? acını , sızını o akan gözyaşları biraz olsun hafifletmez mi? ağlamakta bu yuzden güzel değil midir zaten? ki hiçbirimiz farkında değilizdir bunun.ağlayınca zayıf hissederiz aman kimse görmesin beni bu halde deriz aman aman ..yalan mı sanki bunlar ? içinizdeki güçlülüğü birkaç damla gözyaşı nasıl yıkabilir ki? tabi eğer gercekten güçlüyseniz...bırakın aksın gözyaşlarınız tutmayın içinizde... zamanı farkeder mi? ister gece başına yastığa koyup karanlıkta yalnızlığınla başabaşa kaldıgında ister kalabalığın tam ortasında...