(bkz: bertolt brecht)

Siyasal gelişimleri konu edinerek insanların daha iyi yaşamalarını savunan, seyircinin duyusundan çok aklına yönelen tiyatro anlayışı. bu anlayış, Brecht'in epik tiyatro'sundan etkilenen Alman yönetmen Erwin Piscator tarafından ortaya atılan bir tiyatro türüdür..
(bkz: anti tiyatro)
(bkz: bicimci tiyatro)

kentsoylu seyircinin sevdiği, içerik açısından hafif, insanların küçük mutluluklarını acılarını gösteren oyunlar oynayan tiyatro.
(bkz: Dormen Tiyatrosu)

Anadolu'da sessiz ve sözsüz köy seyirlik oyunlarına verilen ad.

Geleneksel tiyatro yapıları dışında, açık havada, herhangi bir yerde, sokakta, parkta alanda ve benzeri yerlerde oyunlar oynayan tiyatro.

bilinen tiyatro kurallarının her yönden dışına çıkan ve tiyatroya karşı tiyatro yapmayı amaçlayan anlayış.
(bkz: Samuel Beckett)
(bkz: Eugene ionesco)
(bkz: Jean Genet)

Biçimin özerkliğini ve önceliğini öne sürerek bir biçimi ve biçimi var ederek belirli bir sahne, oyun düzeni uygulamasını benimseyen anlayış.
(bkz: Öncü tiyatrolar)
(bkz: dadacı tiyatro)
(bkz: anti tiyatro)

"nihat behram" şiiridir.

Gece kuşları
ışığı tel tel koparıyor pencereden

Ay
yapraklarından
köklerine inmiş papatyaların

Çöllerin
kuru hışırtısını titreyen bir yılan
sanki kıvrılıp kayıyor
gözlerindeki tümsekten

Kalbin geceyle bir gemide
Kapın ya açıldı ya açılacak

Duvarında her gün
gelincik yaprakları toplayan resim
ürkmüş, sığmıyor çerçevesine

Çocukların
düğün evlerinde dolaşan uykusu
zambaklar topluyor
yorgun dönerken bahçelerden

Oysa
ağaç kabuklarını dolduran nem
yıldızları saçlarından gizliyor senin

Her gece bir bekleyiş
kırılmak üzere örtülen kapıların
merdiven ayaklarıyla birleştiği yerden
ürperip çekiliyor

Her gece bir bekleyiş
onların oyulmuş göz çukurlarını perçinliyor
ayrılırken hüzünle bakacağın
başucundaki resme...

(bkz: denizin ardi ozgurluk)
(bkz: doruklara sevdalandim)
(bkz: siire tanim)
(bkz: Uykudaki Korku)

"mehmed uzun" tarafından kaleme alınan ve uzun yıllar birlikte barış içinde yaşamış çeşitli dinlerin ve kültürlerin dönemine götüren "tarihsel" güzel bir kitaptır.

Dicle bir çocugun gözlerinde yansiyor. Bu çocuk, 1870'li yillarda bugünkü Cizre'de yasamis tarihi bir kisilik olan Kürt Beyi "Mir Bedirhan'in on alti yasindayken tahta çikisini da gören Biro'dur. Çocuk Biro, bilgi'ye âsik, sesler'e tutkundur. Yaninda yöresinde duydugu ve duymadigi bütün seslerin ardina düser, onlari ruhunda hissetmek ister. Bu istegi, onu bir sala bindirecek, Dicle'nin deli dalgalariyla bogusturacak, görmedigi diyarlara götürecek...

"Dicle'nin Yakarisi" sesler üzerine kurulmus bir romandir. Unutulmuslarin, unutulmus sesleri üzerine.
Siz istediniz, ben de anlatacagim. O vakit, kandili yakin ve unutulmuslarin sesine kulak verin."
"Dicle'nin Yakarisi"nin kilit cümlesidir belki bu cümle. Bir gece meclisi kurulmustur, divanhane agzina kadar doludur. Biro anlatir; Musul, Ninova, Yezidilerin yurdu Lalis, Bagdat, Istanbul, Girit, şam... Mezopotamya'nin kadim haklari; Süryaniler, Keldaniler, Kürtler, Yakubiler, Yahudiler, Ermeniler, Türkmenler...

Bu romanda olaganüstü bir tarihiçi gezi var; bizden önceki medeniyetlerin, Babil'in, Ninova'nin, Asur'un; Medlerin ülkesinden geçiyoruz. ve kitabi okuyup bitirdigimizde, "Biz nasil da zengin bir kültür yataginda otuyormusuz da haberimiz yokmus" duygusunu yasiyoruz. *

migirdic margosyan'ın en başarılı eserlerinden biridir.
diyarbakır'ın çok kültürlülük örneğini ve insanların birbirleriyle hoşgörüye dayalı yaşamlarını, türk, kürt ve ermenilerin yaşam tarzlarındaki benzerliklerini, birinci ağızdan yaşamanın verdiği doğallık ve özgünlükle çok iyi anlatan başarılı bir baş yapıttır.

diyarbakır doğumlu ermeni yazar.
ana dilini öğrenmek için 1950'li yıllarda diyarbakır'dan ayrılarak istanbul'a "Karagözyan Ermeni Yetimhanesi'ne" gönderilmiştir. "evrensel" ve "agos" gazetelerinde yazmaktadır. eserleri arasında "gavur mahallesi" en bilinenidir.

(bkz: gavur mahallesi)
(bkz: mer ayt gogmerı)
(bkz: dikrisi aperen)
(bkz: soyle margos nerelisen)
(bkz: biletimiz istanbul a kesildi)