özlersin

bakışını , duruşunu , sımsıkı elini tutuşunu , tenini , sesini özlersin..
dokunuşunu...
kollarında huzurla uyuduğun anları özlersin , sonsuz bir mutlulukla.
gözlerine bakışını özlersin aşkla , en derin en sıcak bakışıyla.
en çaresiz his belki de bu özlem.kalbin de ruhunda o'nunlayken ölmezden gelirsin hayata , o'nsuz gecen her saniye defalarca ölürken..özledim ' dersin yanar yüreğin taa en derinden.sarılmak istersin sadece , yarım kalan diğer yar'ına..yarımsındır işte.tamamlanamazsın O'nsuz..ruhunda olmayan tek bir an bile yokken her an çıkar kalbin yerinden yokluğunu tamamlamak için delice atmaya çalışırken.
yanarsın , söylersin , özlersin..

öyle çok özledim ki seni yine dar gelmeye başladı aldığım nefes bile..
rüzgar sarıp sarmaladı yerine ama yetmedi be sevgili özlemini gidermeye. hani derim ya sana '' olmadığım her an rüzgarı hisset ; ruhunda , kalbinde '' die.. ruhum var o tenine değen rüzgarda işte.
bedenim dar gelmeye başladı bugünlerde yine ruhuma..öyle çok özledim ki seni......
içimdeki ızdırabi anlatmaya tek bir kelime bile bulamadığım anlardayım şimdi.

hani sezen diyor ya ; '' kan ter içinde uykularından uyanıyorsan eğer her gece, yalnızlık sevgili gibi boylu boyunca uzanıyorsa koynuna''
sevgili oldum yalnızlıkla adeta yokluğunda..
çok özleyince hasta olurum hep ben bilmezsin sen ; neyin var deyişinde ''üşütmüşüm ' der geçerim hep üzülme diye..bile sen ama hastayım işte yine..
ne ruhum ne de bedenim dayanamıyor artık özlemine..

yine çok ama çook özledim . bu dibine vurduğum his beni mahvetti bitirdi artık yeter allahım .. ne istersen al ama onu bana ver lütfen

o ellerinle hazırladığın kahvaltıları da özledim ,meyve tabaklarını , yatmadan önce hazırlayıp sıcak sıcak getirdiğin her akşam farklı tadlardaki sütleri de.. her gece uyumadan önce son öpüşünü...her sabah öperek uyandırısını..
uyumadan önce son , uyandığım an ki ilk sen'i özledim.çok özledim...