zeamet

osmanli devletinde subaylara verilen toprak.

yıllık gelırı 20000-100000 akce olan topraklardır,alay beylerine,eyalet defterdarlarına ve subasılarına verılır.

Zeâmetler, tezkere kaydıyla merkezden berât verilmek sûretiyle tevcih edilmekteydi. Babadan mahlûl kalan zeâmet oğullarına geçebilirdi. Bu durumda büyük oğula daha fazla pay verilmekle beraber, diğer oğullar hisselerini zeâmet seviyesine yükseltmek için çaba gösterirlerdi. Kılıç denilen kısım bölünemediğinden sadece tek bir kişiye verilebiliyordu. Osmanlı Devletinin daha sonraki yıllarında bu sistemin itibar kaybettiği görülür. Aynı kişi üzerinde birkaç kılıçın toplanması, timar ve zeâmet erbabının görevli oldukları yerlerde oturmaması neticesinde, özellikle XVIII. asırdan itibaren bu sistem bozulmaya yüz tutmuştur.

osmanlı toprak sisteminde dirliğin bir bölümü yıllık geliri 20.000 akçe ile 99.999 akçedir.

geliri 20.000 ile 100.000 arasında olan bürokratlrın maaşı karşılığında kendilerine tevcih edin tımar topraklarıdır.