patates şiiri

patatese olan aşkımı anlatan şiir.

patates kızartması
budur yemeğin hası
uçar kalbin tasası
yerken seni ulu patates!

haşlaması ayrı güzel
yokluğu hayli üzer
hissederim ben çok özel
yerken seni ulu patates!

püreydi kenarda kaldı
lakin etten rol çaldı
huzur ruhumu sardı
yerken seni ulu patates!

salata yapacaksam eğer
içinde varsan değer
gönlüm kendinden geçer
yerken seni ulu patates!

tatlını yaptım herkes şaştı
dediler focus kendini aştı
haykırdım "nedeni aşktı"
yerken seni ulu patates!

Patateslerimiz vardı seninle
Sarı, yeşil, mor, kırmızı...
Hepsine ayrı anlamlar yüklemiştik
Hatırlarsan mutluyduk da.

Sen en çok mavi patatesi severdin,
Hep sonsuz olduğunu anlatırdın
Gökyüzünü misal göstererek.
Ben ise burun kıvırırdım.

Benim favorim turunculardı.
Burun kıvırma sırası sana geçerdi
Misal olarak güneş i söylerdim.
Hatırlarsan mutluyduk da.

Ata'mdın benim sen
Pi sayısına ne çok benzerdin
Müzikten de anlardın
Matematikten de

Bir gün t cetvelini sordun
Ben heykeltıraşım unutma
Estetik yapabilirim anca
Peki renklerimize n'oldu?

Esto es guerra!
Böyle seslenmek sanatımdandır
Yeter artık ulan dedin
Dedim tamam "sustum".

Patates

Mayonez ketçap patates
1 lira diye gelir bi ses
Kıtır kıtır doğra yada kes
Közlenmisini soy ye işte bu yes.

Yav patatesin yemeği yapılir kızartması yapılır patates edebiyatı da neymiş.

görsel

Ayy bana siir yazilmis dedirten baslik.

(bkz: buğdayın türküsü)

Oysa herkes öldürür birgün patatesini...

Kimisi kızartır...

Kimisi haşlar...

Kimisi ezip püre yapar...

Kimileri öldürürken bıçak kullanır...Çünkü bıçakla kesilen patates çabuk kızarır...

Oysa herkes öldürür patatesini...

Korkaklar kabuğuyla öldürür...

Cesurlar soyarak...

Herkes öldürür patatesini...

Ama herkes öldürdü diye ölmez...