boşanamamak

bizzat şahit olduğum durumdur. üst komşumuzun kendisi ev hanımı olduğundan, belirli bir geliri yoktur eşinin eve getirdiğinden başka. hal böyle ki ekonomik bağımsızlığı olmadığından dolayı boşanamıyor. oysa adam her gün başka bir kadını eve getirmekte, üstelik bu rezillikler de çocuklarının gözleri önünde olmakta. ne var ki kadın kalkıp gidemiyor o evden çocuğunu da alıp.
(bkz: ekonomik özgürlüğün olmaması)

Sebebi bazen mutsuz bile olsan sevdiğin insanı bırakıp gidememektir.

Boşanmak isteyen kişi sinir krizlerine girer, kafayı yer, ağlar, hönkürür sonra da boşanır o çektikleri de kar Kalır.

bağımlılık, alışkanlık, özgüven eksikliği gibi sebeplerden,

eller ne der, adım dul olacak, kötü gözle bakacaklar, baskı altinda olacağım korkusuyla,

ekonomik özgürlüğünü almış yahut ailesinin tam desteği olan kadınlardan da boşanamayanları gördüm ben.

kadınlara ikinci el araba muamelesi yapan erkek zihniyeti ve bu zihniyeti destekleyen toplum sağ olsun(!)

çok kolay.

boşol, boşol, boşol.

serbestsin.

Dün izlediğim haberden sonra bu ülkede bazen boşanmak çok zor onu anladım. Adam yabancı hatunla evlenmiş. Bir süre sonra kadın adamı bırakıp ülkesine kaçmış. Adam 2 yıldır boşanmak için uğraşıyor ama boşanamıyor. Ortada kadın yok ama boşanmak zulüm olmuş adama. Sistemsel bir problem midir bilemedim.