berliner philharmoniker

sergiu celibidachi´nin (cok büyük bir seftir kendisi) "müzik fabrikasi" diyerek ruhsuz caldiklari bircok seyi veciz bir sekilde dile getirdigi orkestra.

amerikan orkestrasi havasiyla notalari dogru calmaktan daha öteye gidemeyen bir sürü kayit yapmis, müzigi tanimayan bati hayrani türklerin, ve birtakim etiketci batililarin arasinda cok büyük bir yer edinmistir bu orkestra.

karajan denilen sahis, dogru düzgün müzisyen bile degildi, ve büyük sviatoslav richter´e sorduklarinda, karajan denilince akliniza ne geliyor diye, ve o da sac kuaförü, dediginde, aslinda hic de abartmamisti. oistrach falan hic sevmezdi karajan´i...adam yakisikli falandi, ama pek öyle müzisyen ruhu yoktu onda...su ünlü j. eggebrecht kritigi " bugünkü konserde karajan mi berliner i , berliner mi karajan ´i yönetti anlamadik" (bir zamanlar gazetede cikmisti bu) olayi aciklamaya yeter.

bu orkestra aslinda bütün ününü karajan´a borcludur, karajan in müzisyen degil, "p.r." benzeri pazarlamaci kisiligine..."laboratuar calismasi" beethoven senfoni kaydi cok ünlü oldu, böylece de orkestra da cok ünlü oldu. meshur 7.senfoninin basindaki "obua" solo...tek bir obua´nin sesi bütün yaylilardan daha gür cikiyor..."arka oda da bayaa bir yardim edilmis"...sahnede oboist catiiiiiirrrr diye catlasa, obua dan o kadar ses cikmaz cünkü normalde.... ya da kontrabas partisine kornolarla "double" yaptirmasi...yok ki öyle bi sey notada...

neyse konuyu karajan´a kaydirdik... bu orkestra kesinlikle kötü bir orkestra degildir, calanlar son derece iyi enstrumentalistlerdir. ama hani diyorlar ya dünyanin en iyi orkestrasidir falan diye...o dogru degildir.

bak abbado´yla iyi calistilar..abbado o orkestraya karajan´da kesinlikle olmayan "ruh" ve kültür"ü katti...simdiki sef de öyle ahim sahim bisey degil - simon rattle- ama cok yakisikli, kadinlar hasta ona, ama müzik durumu tartisilir.