şu an

yaşadığımız şu sıra.

yaşamakta fiilen daha çok düşünmekte dahi hissetmekte,

ben şu anımı paylaşmak belki de tanım koymak istiyorum,

biraz önce bir arkadaşım geldi aklıma. O kadar uzun zamandır aklıma gelmemişti ki soyadını

hatırlayamadığımı farkettim. Soyadını da şeyden istedim belki facede hala bir hesabı vardır. Yok

hatırlayamadım. arama motorundan Büşra 2015 trafik kazası diye arattım.

bir kaynakta arkadaşımın yüzünün çok yakın olduğu bir kadrajda fotorafı vardı. çok güzel çıkmış, uzun uzun gözlerine baktım. sanırım geçtiyse şunlar geçti kafamdan

büşra
nasılsın

değişmiş miyim

belki de geçmedi ne bileyim

kapının çaldığını hissettim bi an garip geldi baya
pcden de müzik geliyordu durdurdum

kapıyı açtım içimde bir gariplik
kimse yok kapının ardında ya da ben öyle gördüm
arkadaşımın adını seslenecektim yapamadım zaten yıllardır da anmamıştım onu

ama kapıyı o çalsa ancak o kadar olurdu kibarca tık tık etti onun ellerinin çıkartabileceği bir tık

kimse gelmedi ama üstümü başımı bi düzelttim

sen benim kusuruma bakma Büşra Garip

kafamdakiler de şu ana dahi çünkü

senin hayatının o son anında yalnız değildin

ışığa giderken durum farklı oldu tabi

cennettesin aksini düşünemem ihtimal de veremem

haddime değil tabi

mutlu ol arkadaşım, kardeşim...