hayat

boştur. en azından benim için.

bahsedeyim biraz: aylardır hiçbir şeye ilgi duymuyorum. hiçbir şey heyecanlandırmıyor beni.
mutlu olmaya çalışmıyorum.
aşık oluyorum bazen, ama kız salak çıkacak ve onu eskisi gibi sevemeyeceğimi düşünerek yanına yaklaşmıyorum.
küçük heyecanlar olsa da 2 güne geçiyor. yazın avrupa'ya gideceğim belki kafam dağılır diye. yaza çok var.
yaşamak için bir amacım yok. ne çalışmak, ne para kazanmak istiyorum. sadece yaşamak ve ölmek istiyorum.
düzgün bir iş, bir diploma ve harika not ortalaması istemiyorum. üniversiteye gelmemin tek sebebi ailem. tercihlerimi de onlara yaptırdım zaten.
bu dünyaya katabileceğim pek bir şey yok ve bu acı veriyor.
bir gün öleceğim ve kimsenin beni hatırlamayacak olması daha da acı veriyor.
eskiden (ve bazılarını halen) deliler gibi sevdiğim kadınların başka erkeklerle olmaları, onları öpmeleri, okşamaları, onlarla sikişmeleri midemi bulandırıyor.
eğer ölmek için bir tuş olsa ve acısız-hızlı öleceğimi bilsem kesinlikle o tuşa basarım. ancak en acısız ölüm en uğraştıranı ve onun için bile uğraşmak istemiyorum.
bazı insanlardan nefret ediyorum ve bunu yüzlerine söyleyemiyorum. hatta kimseye söyleyemiyorum. sadece hissediyorlar ve "bizim hakkımızda böyle mi düşünüyorsun" diyorlar. o zaman bile doğruyu söyleyemiyorum.
korkağın tekiyim.
sırf muhabbeti hoşuma gittiği için karı-kız konuşunca abaza yaftası yiyorum. halbuki aşık olmadığım kıza sikimi sürmem. bunu söylediğimde insanlar hadi ordan der gibi bakıyor fakat ortalamanın üstünde kazancı olan bir ailede yaşıyorum ve her hafta parayla kadın alabilecek düzeydeyim.
bol bol kitap okuyorum. kitaptaki insanların sevdiği-sevmediği her şeyi en ufak ayrıntısına kadar bilmek hoşuma gidiyor.
arkadaşlarımın gereksiz tavırlarından nefret ediyorum.
insanların salak duygularından nefret ediyorum.
üniversiteye "kız kaldırmaya" gelmiş embesillerden nefret ediyorum.
ağlayan kadınlardan nefret ediyorum.
hayatımdan nefret ediyorum. çocukken bunu hayal etmemiştim ben.
ve tüm bunları değiştirmek için elimden bir şey gelmeyeceği için kendimden nefret ediyorum.

umarım en kısa zamanda ölürüm.

edit: bu yazıyı sadece yazarı ilgilendirecek derecede subjektif entry olduğu için silecek orospu çocuğu moderatörden nefret ediyorum.