madem öleceğiz niçin yaşıyoruz

Şöyle bir analoji ile anlaşılabilen problem : Pek çok değişkenin birbiri ile etkileşim halinde olduğu bir sistemde yapılan bir değişikliğin neye yol açacağını kestirebilmek neredeyse imkansızdır. insan hayatının sonlanması bir şeylerin terminal sonucu olmadığı gibi başlangıcı da big bang gibi herşeyin başı değildir. Insan hayatı boyunca dünyada pek çok şeyle etkileşir, pek çok iyi & kötü olay yaşanır. ( tek bir insan sayesinde ). Tüm bunların bir ortak noktasını bulup da "hah lan, işte ben bunun için yaşıyorum " diyemez kişi. Bir amaç vardır ( Çoğu insan için bu mutlu olmaktır, ama mutluluk veren parametre farklıdır ) ve bu amaç için yaşanır. Bilinçli ya da bilinçsiz. Madem öleceğiz, neden varız diyen kişi bence şöyle düşünür; birgün yok olacaksam; şu anki varlığım neye hizmet ediyor ? işte bu kişi, ölümünün bir şeylere etkimesini, bir sonuca ön ayak olmasını istemektedir. Demek ki bu kişi, ya ölümsüz bir şeyler bırakarak ya da ölümsüz olarak mutlu olacaktır. ( bu çıkarım ile tabi ki. ) Bu kişinin amacı da aslında mutlu olmaktır.