2011 yılında, 2005 çıkışlı Paradise Lost albümündeki Don't Belong şarkılarına denk gelmemle birlikte tüm albümlerini dinlediğim, şarkı sözlerini okuduğum, yeni albümlerini dört gözle beklediğim gotik metal grubu. Eski sert çizgilerini bozmalarıyla bazı hayranlarını kaybettikleri söylense de metallica ve depeche mode esintileri olan şarkıları da tarafımca ilk albümlerindeki şarkılar kadar dinlenip sevilmektedir. Shades of god albümündeki mortals watch the day şarkısının sonlarına doğru, bir şekilde Welcome Home (Sanitarium) duyulabilir (Ben duydum).
Yaptıkları dead can dance, sisters of mercy, everything but the girl cover'ları da şahanedir. Never take me alive cover'ı nick holmes sözlerini söyleyene kadar harikadır, Gregor Mackintosh için dinlenir.
Son yıllarda çıkardıkları albümleriyle eski tarzlarına dönmeye çalışan grup, geçtiğimiz aylarda yeni albüm hazırlıkları için stüdyoya girdiğini duyurdu.

Aşırı gerçekçi eserleri olan sanatçı. Dünyadaki saflığın ve masumiyetin kaybolmasını, genelde eserlerinde çocuk figürlerinin yaralı yüzleri ve bedenleri ile anlatmıştır. Scorpions'un sekizinci stüdyo albümü blackout'un kapağındaki kendi portresidir.

Alman, ekspresyonist film yapımcısı Paul Leni'nin yönettiği sessiz filmdir. Victor Hugo'nun aynı adlı romanından uyarlamadır. 1928'de çekilen film, 1690'ların ingiltere'sinde geçer. Karanlık bir atmosferi ve baş karakterin yüzündeki garip sırıtış yüzünden korku filmi statüsünde görülse de aslında dram filmidir.
Dönemin kralı, siyasi olarak çatıştığı bir soyluyu idama mahkum eder ve adamın oğlunu da kanunsuz deneyler yapan bir cerraha gönderir. Amaç, "çocuğun sonsuza dek aptal babasına gülmesini" sağlamaktır. Cerrah çocukların yüzünde "kalıcı sırıtış" oluşturmaktadır.
Joker karakterinin yaratıcıları; bu karakterin riktus sırıtışının, 1940 yılında çıkan The Clown Prince of Crime için ilham kaynağı olduğunu söylemektedirler.